Kroniki Henia Trolejbusa

Uświadomiłam sobie wczoraj, że to już 10 lat jak Henio bloguje. Z tej okazji postanowiłam napisać notkę w stylu, który porzuciłam już dawno temu. Będzie to niesamowicie pasjonujący, fascynujący, wciągający, pouczający opis dnia z życia Trolejbusa. Włączam sobie zatem muzykę młodości, aby wprowadzić się w klimat i do dzieła. Najpierw zadzwonił budzik. Chwilę dłuższą niż zwykle zajęło mi zrozumienie "czego się drze?!", kim jestem, gdzie jestem, co się dzieje, dlaczego jest tak zimno i gdzie się podział mój sens życia. Wychodząc z domu zdałam sobie sprawę, że ktoś usunął mi z pamięci ostatnie godziny. Nie miałam pojęcia co robiłam przy drzwiach, dokąd powinnam iść i czy zrobiłam wszystko co powinnam była zrobić. Obwąchałam się, przejrzałam w lustrze i stwierdziłam, że skoro się umyłam i ubrałam to chyba mogę iść. Pierwsze zajęcia na uczelni pamiętam jak przez mgłę. Przyszedł jakiś Hiszpan. Chyba ten, co zawsze. Och, tak, mów do mnie jeszcze! Tylko mnie o nic nie pytaj, bo...

Kiedy to było? Wychodził człowiek z uczelni o 16 i spokojnie wracał do domu. Po roku sprawa nieco się skiepściła (na życzenie własne studenta) i zajęcia kończyły się o 18. W kolejnym roku student uznał, że właściwie to jeszcze ma wolne wieczory i trzeba coś z tym zrobić. Tym samym zaczął opuszczać uniwersytet o 19.30. Biorąc pod uwagę fakt, że plany zajęć nie przewidują późniejszych godzin, student sobie pomyślał, że gorzej już być nie może. I właśnie w tym momencie, w tym roku, magicznie pojawiła się na planie 20.25. Przyznam się szczerze, boję się kontynuować te studia. A skoro o lęku mówimy to trzeba wspomnieć jak to się do domu wraca dreptając wieczorem przez całe miasto. Dzień pierwszy Eulalia opowiedziała mi, jak to w autobusie pijaczek przystawiał się do jakieś kobiety. Pojawił się jednak dzielny obrońca i wdał się z pijaczkiem w bójkę. Na następnym przystanku pijaczek został wypchnięty z autobusu... i tak sobie leżał ni to na chodniku, ni pod kołami. Wszyscy wysiedli, ...

Bywają takie dni, że człowiek nie pamięta jak się nazywa. Siedzi na tej uczelni, co samo w sobie złe nie jest, bo zajęcia lubi, ale po dwunastu godzinach pracy umysłowej nie dociera do niego czym się różni padding od margin . No nie ma bata! Historia, którą opiszę wydarzyła się właśnie takiego dnia. Siedzę sobie na ławce czekając na Galletę i obserwuję ściany instytutu. Dostrzegam jakiś plakat i, żeby nie usnąć, skupiam na nim swoją uwagę. A film by Abel Gance - odczytuję, ale coś mi nie pasuje. Przecież mówi się o filme , a nie a filme (po portugalsku). Klepnęłam się w czoło, a gdy nadeszła moja towarzyszka niedoli opowiedziałam jej o wszystkim, żeby też się ze mnie pośmiała. Jednak Galleta była w stanie nie lepszym niż ja. - No bo to po francusku jest.

Do niedzieli został jeszcze kwadrans, więc w gruncie rzeczy udało mi się zdążyć. :-D Program uparcie zawieszał się w trakcie nagrywania około szóstej minuty. Po pięćdziesięciokrotnym powiększeniu listy scen, udało mi się dojrzeć niepożądane ujęcie trwające ułamek sekundy, a jednak zdolne to zawieszenia całego programu. Razem z Mądrym Misiem przepraszamy za opóźnienie i zapraszamy serdecznie do obejrzenia nowego wideła! PS No tak, zapomniałam przygotować obrazek do slidera, więc zapewne zanim tę notkę opublikuję to już się zrobi niedziela.

Proszę o fanfary! Oto ogłaszam wyniki konkursu zamieszczonego w notce Kultura z lat pięćdziesiątych . Pytanie zaczerpnięte z książki Jana Kamyczka brzmiało: Jaka jest różnica między żoną a małżonką? Prawidłowa odpowiedź brzmi: Małżonki są to kobiety poślubione przez naszych rozmówców względnie adresatów ("...proszę przyjąć wyrazy szacunku dla Małżonki"). Żony zaś są to kobiety poślubione przez nas samych ("...moja żona przesyła pozdrowienia"). Po długich obradach dwuosobowej komisji, w której skład wchodzili Henio Trolejbus i Mądry Miś udało nam się wyłonić niekwestionowanego zwycięzcę. A została nim:  Joanna-Maille-Mariposa-DeJota! Wielkie brawa i serdeczne gratulacje! Joanna swą odpowiedzią zmiażdżyła konkurencję tak, że nikt więcej nie odważył się odezwać. ŻONA to ta kobieta, którą ma się już kawał czasu, nie koniecznie się już z nią współżyje, aczkolwiek czas i tradycja każą przy niej trwać, zaś MAŁŻONKA to nic innego jak MAŁA Ż...

Jakiś rok temu napisałam notkę A Day in the Library , którą oparłam na osobistych doświadczeniach. Kilka dni temu znów miałam przyjemność (buahahaha! xD) odwiedzić Bibliotekę Główną UMCSu i odniosłam dziwne wrażenie, że szanowna dyrekcja nie tylko przeczytała moje wypociny, ale jeszcze wzięła je sobie do serca.  Pierwsza z czytelni, którą opisałam słowami: "Spotykasz się ze spojrzeniem pełnym lekceważenia i pogardy, w głosie wyczuwasz agresję, gdy oznajmiają, że trzeba zamówić. Jak śmiesz przychodzić tutaj i prosić o cokolwiek?" została zamknięta do odwołania. Właściwie to nic specjalnego, ponieważ w trakcie moich studiów zamknięto już 3 czytelnie. Z niecierpliwością czekam na rozwój sytuacji. Następnie napisałam jak udałam się do informatorium. I tutaj przeprowadzana jest prawdziwa rewolucja. Rok temu nie było tam nikogo, tylko wiatr hulał między stolikami. Wyobraźcie sobie moje zdziwienie, gdy weszłam i człowiek (żywy człowiek!) zwrócił się do mnie słowami: ...

Dzisiaj mam dla Was notkę nie tylko napisaną, ale też przeczytaną. Czego można chcieć więcej? Mądry Miś jest lekko zestresowany w związku ze swoim medialnym debiutem, więc dodajcie mu otuchy i szepnijcie jakieś miłe słowo. ;-)