Abuelita

Odkopane z Dha Dheuga, acz na czasie.

Wraca sobie Heniek do domu około 14 (zwykle wracałam i wracam nadal ok. 20). Wchodzi do swojego pokoiku. Z przyzwyczajenia zapala światło. Odsłania okno. Jednak gasi światło. Zagląda do kuchni, ponieważ niezależnie od tego o której wraca ZAWSZE jest głodny. Akurat w kuchni siedziała Abuela.

- Ciotka chora, wylew miała.

Heniek zagląda do lodówki.

- Zwracała przez całą noc.

Heniek zamyka lodówkę.

- Aż wezwali karetkę o czwartej nad ranem.

Heniek wynajduje bułki i sałatę.

- Bo ona tak zwracała i zwracała przez całą noc.

Heniek odkłada artykuły spożywcze.

- Jeszcze to ucho jej całe zaropiało.

Pokonany Heniek opuszcza kuchnię z pustymi rękami.

Następnego dnia wróciłam zwyczajowo wieczorem i zapytałam, czy może ksiądz po kolędzie już był.

- Był, ale szybko sobie poszedł.

- ?

- Wymiękł, gdy Abuela zaczęła opowiadać o chorobach.

A to już opowieść bardziej współczesna.

Abuela poszła do sklepu wykłócać się o pieniądze, gdyż została oszukana. Lek, który rzekomo miał pomagać na jej chorobę był w rzeczywistości na coś zupełnie innego, natomiast inny, który jej tam sprzedali nie był nawet testowany na ludziach. Cwaniaczek prowadzący sklep oczywiście nie ma zamiaru żadnych pieniędzy oddawać.

- Pani sobie idzie do Urzędu Konsumenta.

Na te słowa babinka, lat 70+VAT, w moherowym bereciku, zareagowała:

- Ja do żadnego urzędu nie pójdę, ale ja panu taką opinię w Internecie zrobię, że pan się nie pozbiera!

I cwaniaczek oddał wszystko co do grosza.