Zakręcone ogórki

Niektórych rzeczy nie da się po prostu wyrzucić ze świadomości. Myli nam się język hiszpański z portugalskim i, owszem, możemy się uczyć, panować nad tym, rozróżniać, rozdzielać, ale nie wyrzucimy nagle z pamięci innych znaczeń słów. Znamy je i o tym pamiętamy. I z tego właśnie powodu każdy Polak rozprawiający o romańskich zakrętach będzie się pod wąsem uśmiechał.
Wiemy doskonale, że pisze się curva, że to tylko niewinne słówko, niewinny zakręt i tylko w tym celu tego słowa używamy, ale nie wyprzemy ze świadomości innych skojarzeń. Tak swoją drogą: niby curva, a po polsku PROSTYtutka.
Niestety, nie tylko ten wyraz sprawia mi problem. Proszę bardzo, jest sobie takie przeziębienie. Po hiszpańsku, ślicznie się mówi: estoy resfriado. Też tu widać jakieś połączenie z zimnem. I w angielskim: I have a cold/I'm cold. Dlatego gdy po raz pierwszy usłyszałam, jak opisać tę chwilową niedyspozycję zdrowotną po portugalsku pomyślałam sobie, że to musi jakiś kiepski żart. Estou constipado. Po angielsku I'm constipated oznacza mam zaparcie. Wiem o tym, pamiętam o tym, nie zapomnę o tym. Jak mam swobodnie mówić po portugalsku o przeziębieniu, skoro to słownictwo zapala w mojej świadomości zupełnie inne żaróweczki?!
Miewam jeszcze durniejsze skojarzenia. Na przykład nie jestem w stanie słuchać o portugalskim nieszczęściu, natychmiast zaczynam się cieszyć. W języku angielskim słowo misery jest wręcz uwielbiane.
"You're miserable!" (House M.D., odcinek prawie każdy)
"I am in misery, there ain't nobody who can comfort me. OH YEAH!" (Maroon 5)
"I'm the kind of guy, who never used to cry. The world is treating me bad, misery!" (The Beatles)
Z pewnością nikogo nie zaskoczę mówiąc, że w portugalskim słówko to brzmi podobnie. I to tym razem nie jest to żaden false friend, jak w przypadku... przeziębienia.
Jak mawia Profezorro: ele acabou na miséria. Dosownie oznacza to, że skończył smutno, źle i nieszczęśliwie, ale wymawia się to /mizerja/. I niestety ten zwrot, który winien wzbudzać we mnie litość i współczucie, tworzy w mojej wyobraźni obraz człowieka wpadającego do wielkiej michy ze świeżymi ogórkami, śmietaną i koperkiem. Niewątpliwie zakończenie żywota w taki sposób do szczęśliwych nie należy.


Komentarze

  1. Maille11 maja 2013 20:03

    A ja się śmiechę to rozpuku jak co raz widze tutaj na drogach znak: CURVA PERIGOSA.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Zamknąć oczy - opowiadanie konkursowe

Polska wersja opowiadania „ Fechar os olhos ” , które zdobyło pierwsze miejsce w konkursie literackim organizowanym przez Centrum Języka Portuglaskiego / Camões w Lublinie . Tematem konkursu był „Wehikuł czasu”. (Myślałam, że takowy wygram.) Małgorzata Stankiewicz Zamknąć oczy Ludzie są zepsuci. Nie dorastają, tylko gniją od środka jak zainfekowane jabłko. Rumiana skórka skrywa zepsucie. I to zepsucie rośnie, ono owszem, przechodzi z jednego owocu na drugi, dopóki wszystkie nie będą zgniłe. Do niczego się już nie nadają. Tak samo jak ludzie. Pełni nienawiści, nienawidzą wszystkich i wszystkiego. Nienawidzą osób, które znają, nienawidzą osób, których nie znają, osób, które mijają, zwierząt, fizycznych przedmiotów, abstrakcyjnych idei i nienawidzą samych siebie. Nie ukrywają emocji, uwalniają je z całą agresją, z całym okrucieństwem, jakie w sobie znajdują. I to zepsucie rośnie. Ja się „niczym” nie wyróżniam, nienawidzę tego świata tak samo jak wszyscy. To nie tak, że jakaś tr...
Czytaj dalej »

Słitaśny blogasek

Obraz
Liebster Award oznacza z niemiecka w wolnym tłumaczeniu ʻnagroda dla słitaśnego blogaskaʼ. Rozprzestrzenia się jak zaraza internetowy łańcuszek. Jak ją dostaniesz, podajesz dalej kilku blogerom, których lubisz. Zasady są różne, tym razem uwzględniają 11 pytań, na które odpowiadasz, a potem wymyślasz własne dla swoich nominowanych. Dostałam nominację od Darka z Się Mówi . Dziękuję bardzo. Lubię Darka. To jego blog sprawił, że zaczęłam planować zmianę szablonu na coś takiego w jego stylu. Tylko coś mi się w realizacji omskło... Darek ładnie pisze. Inspiruje. Czytając jego bloga nabierasz ochoty, żeby zmienić coś w swoim życiu na lepsze i podążać za jego przykładem. Ale potem wymyśla coś takiego jak „nastaw się pozytywnie do każdej mijanej na ulicy osoby” i witki opadają. Gdzie ja takie narkotyki dostanę?
Czytaj dalej »

Z pamiętnika znudzonego informatyka

Obraz
Dryń, dryń! – Technik informatyk, w czym mogę pomóc? Usłyszałem w słuchawce dźwięk, który prawdopodobnie był jedną z węgierskich samogłosek, bo z żadną z polskich nie mogłem go utożsamić, a zaraz po nim nerwowe chrząknięcie. Wybawiłem nieszczęśnika z ambarasu. – Próbował pan wyłączyć i włączyć komputer? – Ach, to ty! – dawno nikt się tak nie ucieszył z mojego towarzystwa. – Już myślałem, że pomyłka, technik jakiś… Po co mi technik? Ja ciebie potrzbuję. Słuchaj, to to takie, wiesz, mi nie działa. – Ale co konkretnie? – No ta rzecz taka. – Jaka? – No to to. O, tutaj mi nie wyskakuje – pokazał mi palcem przez telefon. – Nie wyskakuje? A rozmawiał pan o tym z żoną? Cisza. Niebezpieczna cisza. Rozmówca myśli. Albo dzwoni do żony. Trochę to trwało, ale rozwikłałem zagadkę, czym była „ta rzecz”. Komputerem. Dryń, dryń! – Wróżbita Maciej, czy włożył pan papier do drukarki? – Tak, tak, papier włożyłam. Ale i tak nie działa. No proszę, jestem genialny. Tylko pł...
Czytaj dalej »