Walking on the Bus

- To gdzie będziecie pracować oprócz bibliotek i archiwów?
- Na ulicy.
- W McDonald's.
- Katalogowanie żywności? High quality hamburgers. Cheeseburgery w twardej okładce...

- Jakie przedmioty was interesują na tych studiach? - pytanie skierowane do studentów III roku informacji naukowej i bibliotekoznawstwa.
.
.
.
- Co taka cisza?

- Jeżeli coś się da policzyć to używamy a lub an. Jeżeli się nie da to nie używamy niczego. Proszę bardzo, tłumaczymy: kot ma ogon.
Krople potu pojawiają się na czołach studentów, których gnębi problem mnogości kota.
- Cat has a tail.
- Następny.
- Cat has got a tail.
- Proszę, jak ambitnie. Następny.
- Cat have a tail.
- No proszę, ile wersji. Jedna głupsza od drugiej.

Zdecydowaną większość obecnych na zajęciach stanowią studentki, ale tak się jakoś złożyło, że to właśnie na studenta trafiło przetłumaczenie zdania: on mi się podoba.
- No dobrze, nie żyjemy już w dziewiętnastym wieku.

- Jak się pani porusza po mieście?
- Foot - wymamrotała studentka w swój szal, przez co tylko ja siedząca tuż przy niej miałam możliwość usłyszeć tę odpowiedź.
- Bus [wym. bus]? Przypuszczam, że chodzi o [bas], tak?
- I walk - poprawia studentka głośniej i wyraźniej.
- You walk on the bus?!

- Cities are polluted.
- With what?
- By people.
- They don't wash regularly?

Pytamy studenta dlaczego, mimo wyraźnych zainteresowań, nie zdecydował się na filozofię, tylko wybrał bibliotekoznawstwo.
- Po filozofii nie ma pracy.

Komentarze

  1. Anonimowy23 października 2012 16:24

    Powinnaś kiedyś wydać książkę pt. "Heniowe wspomnienia ze studiów" - to byłby bestseller! Mój faworyt to "cities are polluted by people because they don't wash regularly". XD

    ~ Oli Baba

    OdpowiedzUsuń
  2. TigramIngrow8 lipca 2016 15:41

    Pamiętam! To o zanieczyszczeniach to Justyna mówiła. Ja oczywiście studentka w szalu, a Piotr tłumaczył rzekome zdanie. Jeeeeeeju. Dobrze, że to masz zanotowane, miło sobie powracać do tego co było.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Zamknąć oczy - opowiadanie konkursowe

Polska wersja opowiadania „ Fechar os olhos ” , które zdobyło pierwsze miejsce w konkursie literackim organizowanym przez Centrum Języka Portuglaskiego / Camões w Lublinie . Tematem konkursu był „Wehikuł czasu”. (Myślałam, że takowy wygram.) Małgorzata Stankiewicz Zamknąć oczy Ludzie są zepsuci. Nie dorastają, tylko gniją od środka jak zainfekowane jabłko. Rumiana skórka skrywa zepsucie. I to zepsucie rośnie, ono owszem, przechodzi z jednego owocu na drugi, dopóki wszystkie nie będą zgniłe. Do niczego się już nie nadają. Tak samo jak ludzie. Pełni nienawiści, nienawidzą wszystkich i wszystkiego. Nienawidzą osób, które znają, nienawidzą osób, których nie znają, osób, które mijają, zwierząt, fizycznych przedmiotów, abstrakcyjnych idei i nienawidzą samych siebie. Nie ukrywają emocji, uwalniają je z całą agresją, z całym okrucieństwem, jakie w sobie znajdują. I to zepsucie rośnie. Ja się „niczym” nie wyróżniam, nienawidzę tego świata tak samo jak wszyscy. To nie tak, że jakaś tr...
Czytaj dalej »

Słitaśny blogasek

Obraz
Liebster Award oznacza z niemiecka w wolnym tłumaczeniu ʻnagroda dla słitaśnego blogaskaʼ. Rozprzestrzenia się jak zaraza internetowy łańcuszek. Jak ją dostaniesz, podajesz dalej kilku blogerom, których lubisz. Zasady są różne, tym razem uwzględniają 11 pytań, na które odpowiadasz, a potem wymyślasz własne dla swoich nominowanych. Dostałam nominację od Darka z Się Mówi . Dziękuję bardzo. Lubię Darka. To jego blog sprawił, że zaczęłam planować zmianę szablonu na coś takiego w jego stylu. Tylko coś mi się w realizacji omskło... Darek ładnie pisze. Inspiruje. Czytając jego bloga nabierasz ochoty, żeby zmienić coś w swoim życiu na lepsze i podążać za jego przykładem. Ale potem wymyśla coś takiego jak „nastaw się pozytywnie do każdej mijanej na ulicy osoby” i witki opadają. Gdzie ja takie narkotyki dostanę?
Czytaj dalej »

Z pamiętnika znudzonego informatyka

Obraz
Dryń, dryń! – Technik informatyk, w czym mogę pomóc? Usłyszałem w słuchawce dźwięk, który prawdopodobnie był jedną z węgierskich samogłosek, bo z żadną z polskich nie mogłem go utożsamić, a zaraz po nim nerwowe chrząknięcie. Wybawiłem nieszczęśnika z ambarasu. – Próbował pan wyłączyć i włączyć komputer? – Ach, to ty! – dawno nikt się tak nie ucieszył z mojego towarzystwa. – Już myślałem, że pomyłka, technik jakiś… Po co mi technik? Ja ciebie potrzbuję. Słuchaj, to to takie, wiesz, mi nie działa. – Ale co konkretnie? – No ta rzecz taka. – Jaka? – No to to. O, tutaj mi nie wyskakuje – pokazał mi palcem przez telefon. – Nie wyskakuje? A rozmawiał pan o tym z żoną? Cisza. Niebezpieczna cisza. Rozmówca myśli. Albo dzwoni do żony. Trochę to trwało, ale rozwikłałem zagadkę, czym była „ta rzecz”. Komputerem. Dryń, dryń! – Wróżbita Maciej, czy włożył pan papier do drukarki? – Tak, tak, papier włożyłam. Ale i tak nie działa. No proszę, jestem genialny. Tylko pł...
Czytaj dalej »